Bir agent skill'i persona değildir.
Persona, ajanın kim gibi davranacağını söyler. Skill ise hangi işin onu tetikleyeceğini, işin nasıl yapılacağını ve geriye hangi çıktının döneceğini söyler.
Bu fark dilde küçük, pratikte büyüktür.
Kamusal skill'ler bir laboratuvarı hem insanlar hem makineler için indekslenebilir kılar. Pazarlama sayfası değildirler. Gizli prompt değildirler. Küçük operasyonel arayüzlerdir.
Skill bir sözleşmedir
İyi bir skill; kullanıcı, ajan ve kod tabanı arasında bir sözleşme gibi davranır.
Kullanıcı bir durum getirir. Ajan, skill'in bu duruma uyup uymadığına karar verir. Skill işi kısıtlar; böylece çıktı, jenerik bir yanıttan daha güvenilir olur.
Bu sözleşmenin üç parçası var.
- 01Ajanın seçebileceği kadar net bir tetikleyici.
- 02İşi gerçekten değiştirecek kadar belirli bir yöntem.
- 03Çalıştırmalar arasında karşılaştırılabilecek kadar güvenilir bir çıktı biçimi.
Herhangi bir parça belirsizse skill dekoratifleşir. Zekice ses verebilir; ama doğru anda tetiklenmez, tutarlı iş üretmez.
Tetikleyici neden önemli
Çoğu prompt kütüphanesi kimlik etrafında yazılıyor.
"Kıdemli bir gözden geçirici gibi davran" ya da "güvenlik mühendisi gibi düşün" deniyor. Bu tona yardım edebilir, ama altyapı olarak zayıftır. Açıklama yalnızca bir rol sayıyorsa ajan, skill'i ne zaman kullanacağına güvenilir biçimde karar veremez.
İşe yarar bir tetikleyici bir durumu adlandırır:
- -merge öncesi bir pull request
- -dışa açılmış bir API sözleşmesi
- -bir kimlik doğrulama sınırı
- -modüller arasında çoğaltılmış kod
- -refactor öncesi istenen bir mimari haritası
Bu durumlar operasyoneldir. Kullanıcının isteğinden, dosya adlarından, diff'lerden ya da depo yapısından tespit edilebilir.
CDLI'nin kamusal skill açıklamalarının bilerek dolaysız olmasının sebebi bu. Skill'in ne yaptığını ve ne zaman kullanılacağını söylerler. Keşfedilebilirlik tasarımın parçasıdır.
Yöntem işi nerede değiştirir
Bir skill'in CDLI biçimini aldığı yer yöntemdir.
Jenerik "en iyi pratikler" yetmez. Uzun fonksiyonlardan kaçınmayı, hataları kontrol etmeyi, net isim seçmeyi her model zaten biliyor. İşe yarayan kısım, işin sırası ve kanıt disiplinidir.
İnceleme ve denetim skill'lerinde bu şu demek:
- -diff'ten ya da dışa açık yüzeyden başla
- -dosya ve sembol düzeyinde kanıt göster
- -doğrulanmış sorunları doğrulanmamış risklerden ayır
- -bulguları kullanıcı etkisine ve merge riskine göre sırala
- -kod iddiayı kanıtlamıyorsa tahmin etme
Mimari işlerinde ise: önce diyagram, sonra her düğüme tek tek iniş. Diyagram ortak nesne olur. Düzyazı yapıyı izler, yapının yerine geçmez.
Çıktı biçimi neden sabitlenir
Bir skill, kontrol edilebilir iş üretmeli.
Her çalıştırma farklı bir şekil kullanıyorsa sonuç zekice görünür ama karşılaştırılması zorlaşır. Sabitlenmiş bir rapor yapısı; çıktıyı incelemeyi, issue'lara yapıştırmayı ve başka bir ajana devretmeyi kolaylaştırır.
Bu, her yanıtın katı olması demek değil. Önemli alanların öngörülebilir olması demek: özet, kanıt, bulgular, öneriler, açık sorular ve güven düzeyi.
Koleksiyon neden küçük başlıyor
CDLI'nin ilk kamusal skill koleksiyonu altı skill ile başlıyor; çünkü altı keskin yöntem, otuz beş gevşek personadan iyidir.
Amaç her şeyi yayımlamak değil. Bir standardı gösterecek kadarını yayımlamak:
- -merge öncesi kodu incele
- -dışa açık güvenlik riskini denetle
- -teknik borcu ve sapmayı bul
- -davranışı değiştirmeden refactor et
- -değiştirmeden önce mimariyi haritala
- -istemciler bağımlı hale gelmeden API sözleşmelerini gözden geçir
Bu küme tutarlı bir hikâye anlatır: sistemi anla, yüzeyi denetle, kodu iyileştir, kanıtla teslim et.
İlk açılmaya değer kamusal arayüz bu.